Links lopen alle vragen naar één punt, rechts is dezelfde kennis verspreid over een netwerk
Terug naar blog

Bij de meeste bedrijven zit alle kennis in één hoofd. En dat hoofd heeft het al druk genoeg.

Bij de meeste kmo's zit de bedrijfskennis niet in een systeem, maar in het hoofd van de zaakvoerder, in een mailbox, of in een Excel die maar één iemand snapt. Elke vraag, hoe klein ook, eindigt bij diezelfde persoon. Bij Depannage Lybaert zagen we dat heel letterlijk: alleen één collega wist zeker waar een wagen op het terrein stond. We bouwden die kennis in het werk zelf, zodat iedereen het antwoord voortaan zelf vindt.

Gaëtan Steijaert
Geschreven door Gaëtan Steijaert Procesanalist en software-architect uit Gent

Bij de meeste kmo's zit de kennis van het bedrijf niet ergens verzameld. Ze zit in het hoofd van de zaakvoerder, in een mailbox vol beloftes van leveranciers, of in een Excel die eigenlijk maar één collega goed begrijpt. Elke vraag, hoe klein ook, eindigt daardoor bij diezelfde persoon.

Voor mezelf loste ik dat op met een persoonlijk geheugen naast mijn hoofd, gewone tekstbestanden die mijn AI voor elke taak leest. Bij een bedrijf werkt hetzelfde idee, alleen is het niet één hoofd dat het moet onthouden. Het zijn er meerdere, en zij moeten allemaal hetzelfde zien.

Het patroon dat we overal zien

Een nieuwe medewerker stelt de eerste weken vooral vragen, omdat niets ergens staat. Iemand gaat twee weken op vakantie, en net dan loopt er iets vast dat enkel die persoon kan oplossen. Een klant moet zijn hele verhaal opnieuw doen, want van het vorige gesprek staat nergens iets genoteerd. Niemand doet hier iets fout. Het bedrijf groeide gewoon sneller dan zijn eigen geheugen.

Bij Depannage Lybaert stond het letterlijk op het terrein

Bij Depannage Lybaert in Gent zagen we het heel concreet. Er staan voortdurend getakelde wagens op hun terrein, en de vraag "waar staat die van gisteren?" betekende meestal: het terrein op gaan kijken, of het aan de ene collega vragen die de Excel bijhield. Die Excel deed prima dienst, tot het er honderden werden en de wagens elke dag verschoven.

De oplossing was geen extra systeem waar iemand nu ook nog eens alles in moet overtikken. We bouwden de kennis in het werk zelf. Een foto van de wagen, en AI leest er de nummerplaat en het chassisnummer uit. Het dossier vult zich, en de plek op het terrein staat op een plattegrond die iedereen kan bekijken. "Waar staat die wagen" heeft nu een antwoord dat niet meer in één hoofd hoeft te zitten.

Vroeger kennis in één hoofd Team heeft een vraag Zaakvoerder enige met de kennis Antwoord als die tijd heeft De kennis zit in zijn hoofd, in een mailbox, of in een Excel die niemand anders leest. Nu kennis in het systeem Team heeft een vraag Systeem houdt de kennis vast Antwoord meteen, zelf gevonden Team zoekt het zelf op. De zaakvoerder hoeft niet meer elke vraag te beantwoorden.
Vroeger ging elke vraag naar de zaakvoerder. Nu zit het antwoord al in het systeem.

Wat dat oplevert

De zaakvoerder wordt niet meer voor elk detail gebeld. Een nieuwe medewerker vindt het antwoord zelf, zonder eerst iemand te moeten zoeken die het weet. En valt er iemand uit door ziekte of verlof, dan valt het bedrijf niet mee stil, want de kennis zat nooit bij één persoon.

En voor jou?

Dat gedeelde geheugen, noem het gerust een second brain voor je bedrijf, hoeft geen apart systeem te zijn dat er nog bij komt. Meestal zit het al verstopt in het werk dat je toch al doet: een dossier, een planning, een inventaris, gewoon zo gebouwd dat de kennis erin blijft hangen in plaats van in iemands hoofd. Herken je dat "vraag het maar aan de baas"-gevoel in je eigen bedrijf? Laat ons eens kijken. De eerste blik is gratis en vrijblijvend.